Aishwarya   |   Akshay   |   Sanjay   |   Shahrukh   |   Bollywood TV   |   DATABASE   |   FORUM   |   NEWS   |   RINGTONES   |   TAGS

Bollywood Movie Database

Menu

Home arrow Religie arrow De stilte van de zombies
Opmerkelijk E-news Entertainment Sport
Maximale hypotheek
Wilt u zakelijk gaan investeren? Of staat u op het punt een huis te kopen. Bereken dan zelf snel, makkelijk en overzichtelijk het bedrag dat u maximaal kunt lenen voor een hypotheek. Indien u weet wat u maximale hypotheek lasten per maand zi...
De stilte van de zombies E-mail
Divali is een prachtige en spiritueel rijke dag. Het is een dag waarop we ons net even anders gedragen. Down to our roots en the rythem of our soul. Het is natuurlijk allemaal geweldig en mooi, maar is het niet een beetje schijnheiligheid? Ineens denken we aan onze medemens en een nachtje slapen daarna kijken we ze weer even dodelijk aan als vanouds…Zijn we spiritueel oprecht bezig of zijn we slechts hypocriet?…even geen zombie voor Divali…

Er zijn kinderen die niet anders kennen dan wakker te worden met het geraas van kogels. Het aankomen van tanks. De onwetendheid of ze een familielid zullen verliezen. Kinderen die geboren worden en sterven zonder ooit anders gekend te hebben dan de angst en haat van oorlog. In Rusland zijn er misvormde baby's in weeshuizen, omdat ze hun wieg nooit hebben verlaten. Omdat ze nooit zullen worden getroost. Ja, klinkt allemaal zeer zielig en zo…

Wat pas echt zielig is, is dat wij er onze ogen voor sluiten. Hoe vaak staan we nou stil bij de Braziliaanse kinderen die 's nachts leven in de krotten? Rillend van de kou in hun slaap. Hoe vaak staan we stil bij de meisjes in India die vanaf hun geboorte gedoemd zijn tot levenslange seksslavin? Hoe vaak staan we nou stil bij de vergeten kinderen van Afrika voor wie honger een feit is geworden en leven een vraag? Kinderen die moeten vechten om simpelweg in leven te blijven. Waarom nemen wij het vechten niet van hen over?

Zijn wij hen vergeten? Willen we ze vergeten…Simpelweg omdat we dat kunnen? Ook al stonden onze voorouders er wellicht net zo bizar slecht voor?

Divali is een dag van bezinning. Een nieuw begin. Een moment waarop we denken aan onze medemens. Waarop we letterlijk en figuurlijk in het complete reine komen met onszelf. Waarom moeten we het laten bij deze ene dag? Het is net als met Kerstmis, dat mensen eventjes aardig zijn, maar als de sleur van het jaar weer in zicht komt, zo ook de sleur van onverschilligheid. Ik wil geen zombie zijn, maar ik betrap me er zelf wel soms op. Ik voel me natuurlijk niet schuldig dat ik wel in leven blijf. Er is ook geen mens in de wereld die alle ellende teniet kan doen. Na al die jaren ben ik echt niet meer zo naïef, dat ik denk dat een gebedje alles goed zal maken of dat ik in mijn eentje wel eventjes de wereld kan veranderen. Maar zijn we dan zo pessimistisch geworden dat we dan ook niet meer geloven dat het überhaupt beter kan worden?

Want met volwassenheid komt ook cynisme en weemoedigheid? Is de menselijke erfenis die we verkopen aan onze kinderen, dat de wereld een rotplek is en je blij moet wezen dat jezelf het nog behoorlijk redelijk goed hebt? Waarschijnlijk wel, want wat doen we in feite nog in de rijke wereld om anderen te helpen? We wonen zelf al in een land zonder al te veel normen en waarden meer, in economische recessie, dus we hebben al genoeg zorgen aan onze kop. Voor wat hoort wat, wij en ons eigen gezin en onze vrienden komen op de eerste plaats. Wie gaat anders nog wat voor je doen? Ja, dan laten we die ambulance maar even niet voor, wij moeten toch ook ergens heen. Ach, dan schelden we die zwartjes in het voetbalstadion maar uit, moesten ze hier maar niks komen zoeken. Nee, dan kijken we maar gewoon fijn de andere kant op als iemand op straat in elkaar geslagen wordt. Is toch niet jouw broer die erbij zit? Dan rijden we maar gewoon lekker hard door als een kind het zebrapad probeert over te steken. Onze kinderen van vandaag zijn toch wel slimmer dan te denken dat we ons aan de regels gaan houden? Aan geld nauwelijks tekort in één van de rijkste landen ter wereld…aan waardige blikken jegens onze medemens hebben we een begrotingstekort.

Er zijn veel hindoestanen die wat in hun dagelijks leven doen voor hun medemens en ik vind het waardig om te zien dat nog zoveel hindoestanen deze dag met eerbiedigheid in achting nemen. Ik zal dan ook iets zeggen wat bijna verboden is als allochtoon zijnde. Kritiek op de blanke autochtoon staat immers gelijk aan landverraad en desintegratie in dit land, al durft niemand dat te zeggen. Zelfkritiek onder de autochtone Nederlanders is dan ook iets waar je lang naar kunt zoeken. Onze bevolkingsgroep doet het toch behoorlijk goed. Onze volgende generatie doet het misschien echter te goed…in de zin van assimilatie. Autochtonen verlangen graag integratie van allochtonen, maar hoe kun je van iemand verlangen iets over te nemen waar jezelf als cultuur steeds minder achter staat?

Het zou toch niet mogelijk zijn dat de autochtoon nu ook iets van de allochtoon zou kunnen leren? Ik denk het echter wel. Ik hoop dan ook dat deze dag ooit niet langer meer een uitzondering zal zijn op de regel, maar een uitzondering die de regel zal vormen die onze menselijkheid bevestigt. Divali is een mooie dag, maar ook een eye-opener van de diepste betekenis van het Hindoeïsme. Een inspiratie waarop je beseft dat je kansen hebt…en waarop je andere mensen als jijzelf kunt laten beseffen dat anderen die niet hebben.

Subh Divali.

Sadhana

Commentaar
Zoeken
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!